Beşikdüzü yıllarca bölgesine yön veren, canlı ve güçlü bir ilçe olarak bilinirken, son yıllarda belirgin bir gerileme yaşıyor. Ekonomide durgunluk, esnafın zorlanması, gençlerin göçü ve yatırımları durması ilçeyi adeta sessiz bir çöküşe sürüklüyor.

İlçeyi ayakta tutan bazı kamu kurumlarının başka ilçelere taşınması veya bağlanması, yetkililerin azaltılması, ilçenin ekonomik ve idari ağırlığını ciddi biçimde zayıflattı.

Beşikdüzü halkı bugün net yanıtlar bekliyor:

Kurumlar neden alındı veya başka ilçelere bağlandı?

Geri alınması için ne yapılıyor?

İlçenin geleceği için hangi adımlar planlanıyor?

Bir ilçenin kaderi yalnız yöneticilere bırakılmaz. Halk ve sivil toplum sesini yükseltmeli. Halk, esnaf, gençler sivil toplum örgütleriyle birlikte hareket ettiğinde değişim başlar.

Dernekler sessiz,

Meslek grupları dağınık,

Kanaat önderleri geri planda,

Yeterli basın yok ve etkisiz bırakılıyor. Oysa bir ilçeyi ayağa kaldıracak en büyük güç, örgütlü toplumdur. Sivil toplum; sorunları dile getirir, çözüm üretir, baskı unsuru olur. Beşikdüzü’nün yeniden ayağa kalkması sivil toplumun güçlü bir şekilde sahneye dönmesi şarttır. Devletin veya Büyük Şehiri’n  olanaklarından yeteri kadar yararlanamayan ilçe durumunda.

Beşikdüzü halkı, ya mevcut gidişatı kabullenip daha da geriye gidecek, ya da yeniden silkelenip kaybettiklerini geri isteyecek.

Bu ilçe;

Gençliğini geri istiyor,

Üretimini geri istiyor, Ekonomik canlılığını geri istiyor, Kamu kurumlarını geri istiyor,

Saygınlığını, umudunu ve gücünü geri istiyor.

Bugün Beşikdüzü’nün ihtiyacı olan şey bellidir. Kendine güvenen, hakkını arayan, geleceğine sahip çıkan bir irade..

Ama en önemlisi Beşikdüzü siyaset üstü bir ilçe olmalıdır.

Şairi dediği gibi; Güneşin yedi renginin görüldüğü tek ilçe Beşikdüzü

Anlamsız çekişmelerle bu ilçeye yazık etmeyelim..!