PKK Bitti mi?

Son yıllarda kamuoyunda sıkça sorulan bir soru var: PKK silah bıraktı mı? bazı dönemlerde  çatışma haberlerinin  azalması ya da belli bölgelerde sessizlik hakim olması, bu soruya “evet” demek isteyenleri cesaretlendiriyor. Ancak bu yanı ne yazık ki gerçeklerin tamamını yansıtmıyor. PKK’nın silah bırakması için birçok kez müzakere masaları kuruldu, umutlar yeşerdi. 2009’da “açılım süreci” 2013’te “çözüm süreci” derken, tarihin birçok anında barış kapısı aralandı. Ama her defasında bir yerden fitil ateşlendi, güven bozuldu, kan yeniden aktı. Gelinen noktada örgüt, Türkiye içinde eski etkinliğini yitirmiş gibi görünse de Irak’ın kuzeyinde ve Suriye’deki yapılanmalar üzerinden varlığını sürdürüyor.

Bu durum ülkemiz açısından tehlikelere açık gibi. PKK’nın tamamen silah bırakmaması sadece bugünü değil, geleceği de tehdit ediyor. Örgüt, zamanla isim değiştiriyor, bölünüyor, genç kuşaklara farklı ideolojilerle hitap ediyor. Dijital ortamda propaganda yapıyor, sosyal medyada zihinleri işgal ediyor, yani silah sadece dağda değil, artık bilgi kirliliği ve algı operasyonlarıyla şehirlere de taşınıyor.

Öte yandan Ortadoğu’da süren istikrarsızlık, PKK gibi örgütlerin yeniden güç kazanabileceği bir zemin oluşturuyor. Uluslararası aktörlerin sahadaki piyonları bu örgütleri kullanması da ihtimal dahilinde. Tıpkı son İran-İsrail savaşında olduğu gibi. Türkiye’nin bu denklemde dikkatli, soğukkanlı ve kararlı bir duruş sergilemesi şart.

PKK silah bırakmadı. Belki geri çekildi, belki sessizliğe büründü. Ancak bu sessizlik tehlikenin geçtiği anlamına gelmez. Tam tersine, sessizlik en derin tehditlerin habercisidir. Türkiye çok dikkatli olmalı.

Güçlü diplomasi ile PKK’ya gelen dış desteklerin önüne geçilmeli.

Milli birlik ve toplumsal farkındalık artırılmalı.( hukuk yolları tıkanmamalı)

Güvenlik güçleri sadece askeri değil, istihbarat alanında da güçlendirilerek yeni tehditlere karşı hazır duruma gelmeli.

PKK silah bırakmadı, sessiz silahlar ve gürültülü tehlike devam ediyor.

Abdülvahap ULUDÜZ