TFF TEMSİLCİLERİ NEDEN TASFİYE ETTİ?

*Bu yazı, Anayasa’nın 26. maddesindeki düşünceyi açıklama özgürlüğü kapsamında, kamu yararına yapıcı bir tartışma amacıyla kaleme alınmıştır. İfadeler yazarın kişisel görüşleridir ve karalama amacı taşımaz.

 

Disiplin mekanizmalarının tarafsızlığını sorgulatan yapısal sorunlar ve 2025 bahis sürecinin yürütülüş şekli, Türk futbolunda yazılı kurallardan çok, uygulayıcıların iradesinin belirleyici olduğu bir döneme işaret ediyor. Bu durum, sportif liyakati ve adalet anlayışını derinden yaralıyor.

Bir futbol maçının görünmez mekanizmasını oluşturan TFF temsilcileri, yıllardır sessizce işleyen bir düzenin teminatıydı. Bugün ise bu düzeni sarsan tartışmalı disiplin süreçleri; liyakat, eşitlik ve tarafsız bir disiplin mekanizması açısından ciddi soru işaretleri doğuruyor. Tartışmanın odağı artık yalnızca oyun değil, oyunu yöneten zihniyet ve adalet arayışıdır.

Bir müsabakada görev yapan TFF temsilcileri, organizasyonun temel taşını oluşturur. Bu ekip, maçın risk durumuna göre beş kişiye kadar çıkabilen profesyonellerden oluşur. Kendi aralarından bir lider seçerler ve bu görev genellikle en tecrübeli isim olan Üst Klasman Temsilcisi’ne (ÜKT) verilir. ÜKT, protokol tribününde TFF Başkanı’nı temsilen görev yapar.

Temsilciler, maçtan bir gün önce maçın oynanacağı kente ulaşır ve ekip arkadaşlarıyla otelde bir araya gelerek çalışmalarına başlar. Maçın tüm olası senaryoları değerlendirilir, görev paylaşımı yapılır. Çalışmaları yalnızca stadyumla sınırlı değildir; hakemlerin, gözlemcinin ve misafir takımın kente güvenli şekilde ulaşıp otele yerleşmeleri dahi takip edilir. Adeta maç atmosferinin nabzını tutar, tribünlerin ve takımların tansiyonunu ölçerler.

Ertesi sabah birlikte kahvaltı yaparlar. Saat 09.30’da stadyumda olunması esastır. Saat 10.00’a kadar stat müdürü, dördüncü hakem ve misafir takım temsilcisinin de katılımıyla stadyum karış karış kontrol edilir; tespit edilen tüm eksikler not alınır.

Saat 10.00’da müsabaka güvenlik amiriyle birlikte kapsamlı bir organizasyon toplantısına başkanlık edilir. Toplantı tam zamanında ve genellikle tam katılımla gerçekleşir. Akreditasyon, güvenlik, sağlık, iletişim ve protokol başta olmak üzere tüm detaylar son kez gözden geçirilir; riskler değerlendirilir. Maç saatine kadar tüm hazırlıklar yakından takip edilir.

Müsabaka başlamadan hemen önce tüm sistemler son kez kontrol edilir. “Sıfır eksik” onayı protokol tribünündeki ÜKT’den gelir. ÜKT bu bilgiyi saha kenarındaki FGAT olarak görev yapan ekip arkadaşına, o da dördüncü hakeme iletir. Dördüncü hakemin işaretiyle hakem düdüğü çalar ve maç başlar. O an, ekranda sadece futbol vardır; arka plandaki düzeni kimse görmez.

Müsabaka süresince görevleri devam eder. Protokol tribünündeki ÜKT, kural ihlallerini ve düzensizlikleri kayıt altına alır. Saha kenarındaki temsilciler ise alanın kurallara uygunluğunu ve yalnızca akredite kişilerin bulunmasını sağlar. Bu iki birim sürekli iletişim halindedir ve tüm gelişmeler anında paylaşılır. Müsabaka sona erdiğinde hakemlerin, ev sahibi ve misafir takımın güvenli şekilde soyunma odalarına ulaşması takip edilir; yaşanan tüm olumsuzluklar raporlanır. Flaş röportajlar ve basın toplantılarının düzenli yürütülmesi sağlanır.

Herkes stadyumdan ayrıldıktan sonra temsilciler, ÜKT başkanlığında son toplantılarını yapar. Raporlanacak konular teyit edilir; görevin tamamlanmasının ardından Türkiye’nin dört bir yanındaki evlerine dönerler.

Bu tablo, yıllardır Türk futbolunda sessiz sedasız işleyen bir düzenin özetidir. Ancak bu sistemin mimarı bugünkü TFF yönetimi ya da Temsilciler Kurulu değildir. Aksine, mevcut yönetimin bu elit kadroyu dağıtma ve yerine liyakatten uzak, talimatla hareket eden bir yapı kurma arayışında olduğu yönünde güçlü bir kanaat oluşmuştur.

Gerekçe tanıdıktır: Bahisle mücadele. Ancak temsilciler hakkında herhangi bir maçı manipüle etme, bahis baronlarıyla temas ya da organize bir yapıya dair somut bir tespit bulunmamaktadır. Buna rağmen yasal bir bahis hesabının ağır disiplin yaptırımlarına dayanak yapılması ve tertemiz sicile sahip profesyonellerin topluca sistem dışına itilmesi, meselenin bahisle sınırlı olmadığını göstermektedir.

Yıllarca en küçük bir şüpheye yer vermeden görev yapmış, federasyonun en kritik gözü ve kulağı haline gelmiş bu “elit kadroya” organize bir şike ya da manipülasyon yaptırmak mümkün müdür? Toplu tasfiye, bu sorunun cevabını da içinde barındırmaktadır.

Asıl soru şudur: Aynı federasyon, bir yandan “ahlak ve disiplin” vurgusu yaparken, diğer yandan bu düzenin omurgasını oluşturan insan kaynağını neden tasfiye etmektedir?

Süreci daha da tartışmalı hale getiren ise, sürecin baş aktörleriyle ilgili geçmiş dosyalardır. Kamuoyuna yansıyan ve resmi kayıtlara giren, hakemlerin soyunma odasına kapatıldığı bir müsabakada talimatı veren kişinin bugünkü TFF Başkanı olduğu bilinmektedir. O talimatı uygulayan ve bu nedenle 12 ay hak mahrumiyeti cezası alan Ömer Demir ise bugün Temsilciler Kurulu Başkan Vekilliği görevindedir.

Bugün aynı isim, hakkında hiçbir şaibe bulunmayan elit bir kadroyu sorgulayan ve iddialara göre istifaya zorlayan konumdadır. Temsilcilerin tek tek aranarak yasal bir bahis hesabına sahip olmanın suç gibi gösterilmesi; yetki aşımı, usulsüz soruşturma, mobbing ve çifte standart iddialarını gündeme getirmektedir. Bu bir disiplin sürecinin dili değil, güç ilişkisinin dilidir.

Üstelik bu kişiler görevleri sırasında kamu görevlisi statüsündedir. Telefonla, yazılı kayıt olmaksızın yürütülen süreçler denetim değil, baskı izlenimi yaratmaktadır. İdare hukukunda bunun adı bellidir: yetkinin amacı dışında kullanılması.

Bu tablo karşısında, futbol kamuoyunun merakla beklediği asıl soru şudur: ”Bu seçici disiplin sürecinde, geçmişte somut bir cezası da  olan Ömer Demir ne zaman disiplin kurulunun önüne çıkarılacak?”  Bu sorunun yanıtsız kalması, tüm ‘ahlak ve disiplin’ vurgularını anlamsız kılmaktadır.

Bu süreçte dikkat çeken bir diğer husus ise, bireysel düzeyde sert yorumlanan bahis temaslarının kurumsal sponsorluk ilişkilerine yansımamasıdır. Kimlerin soruşturma dışında kaldığı, kimlerin hedef seçildiği sorusu yanıt beklemektedir. Bu sessizlik, sürecin hukukiliğinden ziyade seçiciliğini ortaya koymaktadır.

Sonuç olarak karşımızda yalnızca bir disiplin dosyası yoktur. Karşımızda, federasyonun iç düzenini nasıl bir zihniyetle kurmaya çalıştığını gösteren, şeffaflıktan uzak politik bir tablo vardır. Disiplin hukukla yürütülür; güç ise çoğu zaman hukukun sessizliğiyle.

Bugün TFF’de olan tam olarak budur.

Görünmez mimarların tasfiyesi futboldaki düzeni değil, tek bir iradeyi korur. Ancak tarihte hiçbir yapı, hukukun yerine iradeyi koyarak kalıcı olamamıştır.

Kuralların herkese eşit işlemediği yerde asıl sorun futbol değil; kuralı koyan iktidarın kendisi ve onun meşruiyetidir.

 

DEVAM EDECEK…