EMEKLİLER SANDIĞI KURDU, BÜTÇEYE HÜKMÜNÜ VERDİ:
Sarayın Bütçesine Trabzon’dan Cevap

Haber: Süleyman Hacıbektaşoğlu

TRABZON : Maraş Caddesi’nde bir sandık kuruldu. Ne YSK vardı başında ne de protokol. Ama orada bir halk vardı; yıllarını bu ülkenin tezgâhına, tarlasına, okuluna, şantiyesine bırakmış emekliler…
Ve o sandıkta oylanan şey yalnızca bir kâğıt parçası değildi: Açlığa, yok sayılmaya, sefalet düzenine verilen kolektif bir cevaptı.
Tüm Emeklilerin Sendikası Trabzon Şubesi’nin sembolik olarak kurduğu sandıkta yaklaşık 500 emekli oy kullandı. Sonuç netti, tereddütsüzdü, ajitasyona gerek bırakmayacak kadar açıktı:
AKP–Saray hükümetinin 2026 bütçesine HAYIR.
Çünkü bu ülkede emeklilik artık huzurun adı değil.
Emeklilik, aç kalmamaya çalışmanın; kira ile ilaç arasında seçim yapmanın; soğuk bir evde battaniyeyi biraz daha yukarı çekip “bugün de atlattık” demenin adı.

Tüm Emeklilerin Sendikası Trabzon şubesi tarafından yapılan basın açıklamasında bu gerçek yalın ama sert bir dille teşhir ediliyor:
Bu yaşananlar bir ekonomik zorunluluk değil, bilinçli bir sınıf tercihidir.
Tek adam rejimi ve neoliberal yağma politikaları, emekliliği sistematik biçimde cezaya dönüştürmüştür.
Bugün 16,8 milyonu aşan emekli ve hak sahibinin milyonlarcası 16.881 TL gibi açlık sınırının dahi altında aylıklarla yaşamaya mahkûm edilmiştir. Dul ve yetimler bunun da altında…
Bu rakamlar istatistik değil, derin yoksulluğun soğuk yüzüdür.
İktidar “enflasyona ezdirmedik” derken, mutfakta tencere boş, eczanede reçete yarım, evde doğalgaz kısık.
TÜİK’in makyajlı rakamlarıyla pazarlanan zamlar, emeklinin gerçek hayatında yalnızca daha derin bir eksilme anlamına geliyor.
Trabzon’daki sandık işte bu yüzden kuruldu.
Çünkü emekliler artık “sus” denmesini reddediyor.
Çünkü emekliler sadaka değil, gasp edilen hakkını istiyor.
Basın açıklamasında talepler açık, net ve geri çekilmez biçimde ortaya konuyor:
– Tüm emeklilere derhal 20 bin TL seyyanen zam,
– En düşük emekli aylığının yeni işe başlayan memur maaşına eşitlenmesi,
– Enflasyon kayıplarının tam telafisi ve refah payı,
– Sağlıkta katkı paylarının kaldırılması,
– Barınma hakkı için kamusal sosyal konutlar ve kira desteği,
– Ve en önemlisi: emeklilerin örgütlenme ve söz söyleme hakkının tanınması.
Çünkü bu ülkede bütçe, kime hayat, kime ölüm dayatıldığının belgesidir.
Ve emekliler bu belgeye imza atmayı reddetmiştir.
Maraş Caddesi’ndeki sandık bir protesto değil sadece;
bir hafıza, bir vicdan ve bir gelecek çağrısıdır.
Emekliler o sandıkta şunu söyledi:
“Bu düzen değişecek.
Bu yağma rejimi yıkılacak.
Çare biziz.
Çare örgütlü gücümüzdür.”
Ve tarih şunu iyi bilir:
Sandık bazen sarayda değil, sokakta kurulur.
Ve gerçek oy, en çok aç kalanların elinden çıkar.

Açıklamayı sendika adına şube başkanı Sinan Hacıömeroğlu yaptı.