Öğretim izlencesi (Öğretim Programı) hazırlamak, ders konularını sıralamakla bitmez. Önce çocuğu, toplumu ve öğrenilecek konuları tanımak gerekir. Öğretimin amaçları bu üç alanın incelenmesiyle belirlenir. Peki, Türkiye’de öğretim izlenceleri hangi anlayışla hazırlanıyor? Çocuklara bilimsel düşünme öğretiliyor mu? Laiklik ve inanç özgürlüğü korunuyor mu?
1. Birey: Çocuğun Gelişimsel ve Bilişsel Gerçekliği
Öğretim izlencesi hazırlanırken merkeze alınması gereken ilk ve en temel öğe çocuktur. Bireyi tanımak; onun yaş dönemini, bilişsel ve duygusal gelişim düzeyini, bireysel farklılıklarını, ilgi ve gereksinimlerini göz önünde bulundurmayı gerektirir. Çocuk, bilgiyi pasif bir şekilde alan bir nesne olmak yerine soru soran, merak eden, deneyen ve anlamlandıran aktif bir özne olmalıdır. Eğitim programları, çocuklara hazır dogmalar ezberletmek yerine onların eleştirel düşünme, akıl yürütme ve problem çözme becerilerini destekleyecek nitelikte tasarlanmalıdır. Çocuğun bilişsel özgürlüğü korunmadığında, merak duygusu körelmekte ve ezberci bir zihniyet epistemolojik temellerden yoksun kalmaktadır.
2. Toplum: Kültürel Doku, Demokrasi ve Geleceğin İnşası
Eğitim, soyut bir laboratuvarda gerçekleşmez, eğitim yaşayan, dinamik ve çok sesli bir toplumun içinde gerçekleşir. Bu nedenle öğretim izlenceleri, içinde yaşanılan toplumun gerçeklerini, kültürel dinamiklerini, toplumsal barış ve adalet arayışlarını hesaba katmak zorundadır. Toplumsal kalkınmanın, demokrasinin ve barış içinde bir arada yaşamanın en güçlü teminatı, farklılıklara saygı duyan nitelikli bir kamusal eğitimdir. Toplumun ortak değerlerini harmanlarken bilimsel ve evrensel normları dışlamayan bir program anlayışı; etnik kökeni, inancı veya dünya görüşü ne olursa olsun her yurttaşın eşit haklara sahip olduğu bilincini pekiştirir. Toplumsal ilerleme, aklın ve bilimin rehberliğinde toplumsal vicdanın ortak akılla harmanlanmasıyla mümkündür.
3. Konu Alanı: Bilginin Güvenilirliği ve Bilimsel Yöntem
Öğretim izlencesinin üçüncü ayağını oluşturan konu alanı; fiziksel bilimlerden sosyal bilimlere kadar insanlığın ürettiği birikimin, yöntem ve kanıta dayalı olarak öğrencilere aktarılmasını kapsar. Bilimsel bilgi, dogmatik kabullere değil; gözleme, teste, eleştiriye ve kanıta dayanır. Konu alanlarının içeriği düzenlenirken hurafelerden, bilim dışı yaklaşımlardan ve önyargılardan arındırılmış, evrensel kabul gören akademik ölçütler esas alınmalıdır. Öğrencinin fizik kurallarını, biyolojik gelişimi ya da tarihsel belgeleri tarafsız bir akılla sorgulayabilmesi, konu alanının bilimsel metodolojiye sadık kalarak işlenmesiyle doğrudan ilişkilidir. Bilginin nesnelliği zedelendiğinde, eğitimin niteliği de anlamını yitirir.
Bilimsellik, bilginin kanıtlarla sınanmasını; laiklik, devletin bütün inançlara eşit uzaklıkta durmasını gerektirir. Biri aklın, öteki inanç özgürlüğünün ve yurttaş eşitliğinin güvencesidir. Fizikte yer çekimi inanca göre değişmez. Biyolojide canlıların gelişimi bilimsel bulgularla açıklanır. Tarih, belgelere ve güvenilir kaynaklara dayanır. Öğrenciye düşen, hazır yargıları ezberlemek yerine soru sormak, kanıt aramak ve aklını kullanmaktır.
Laik eğitim de her çocuğa eşit yaklaşmayı gerektirir. Farklı inançlara sahip olan ya da hiçbir dine inanmayan çocuklar, okulda eşit haklarla öğrenmelidir. Hiçbir inanç üstün tutulmamalı, hiçbir çocuk inancı nedeniyle dışlanmamalıdır. Bilimsellikten uzaklaşmak aklı, laiklikten uzaklaşmak eşitliği zedeler. Bunun bedelini çocuklarımız ve ülkemizin geleceği öder.
TRABZON’DAN TÜM TÜRKİYE’YE

Objektif bir değerlendirme yazısı, beğendim. Çocuğun bilişsel ve gelişim özellikleri dikkate alınarak yapılan izlence (program) ,çocuğu eğitimin- öğretimin merkezine alan, öğrenilenlerin yaşamla ilişkendirilen bir etkinlik anlam kazanır.Çocuğa düşünmeyi, bilgiye ulaşmayı öğretmek bilimsel lkemiz olmalı…