2025-26 sezonunda yalnızca dört büyük kulübe kesilen para cezası 123 milyon liraya ulaştı. Disiplin elbette gerekli; ancak kulüplerden alınan bu para, federasyonun genel bütçesinde eriyip gitmek yerine genç futbolcuya, altyapıya ve düzgün sahalara dönüşmelidir.

Bu veriler, Üst Klasman Temsilcisi Serkan Sarıöz’ün sezon boyunca açıklanan PFDK kararlarını tek tek tarayarak yaptığı titiz çalışmaya dayanıyor. Futbol kamuoyuna sunduğu bu değerli veriler ve emeği için kendisine teşekkür ediyorum.

Buna göre dört büyük kulübün para cezaları şöyle:

Beşiktaş: 45 milyon TL
Galatasaray: 35 milyon TL
Fenerbahçe: 31 milyon TL
Trabzonspor: 12 milyon TL

Toplam 123 milyon TL.

Üstelik bunlar geçen sezonun rakamları. 2026-27 sezonunda uygulanan ceza tutarları ve daha ilk haftalarda açıklanan kararlar, sezon sonunda kulüplerin üzerindeki toplam yükün daha da büyüyebileceğini şimdiden gösteriyor.

Bu, artık “birkaç disiplin cezası” denilerek geçilecek bir rakam değil. Kulüpler ekonomik sıkıntılarla boğuşup transfer taksitlerini ve futbolcu alacaklarını ödemeye çalışırken, bu cezalar da TFF’den olan alacaklarından tahsil ediliyor.

Bunun hukuki dayanağı açık. 5894 sayılı Kanun’un 8. maddesi, başvuru harçları ile para cezalarını TFF’nin gelirleri arasında sayıyor. Aynı Kanun’un 11. maddesi ise disiplin cezalarının kulüplerin TFF’den olan alacaklarından öncelikle mahsup edilmesini öngörüyor. Yani federasyon, bu paraların tahsilinde oldukça güçlü bir konumda.

Peki tahsil edilen para nereye gidiyor?

TFF geliri olarak bütçeye giriyor…

7 Haziran 2026’da gerçekleştirilen TFF Olağan Mali Genel Kurulu’nda paylaşılan verilere göre federasyon, 1 Haziran 2025–31 Mayıs 2026 döneminde 8 milyar 526 milyon TL gelir, 8 milyar 390 milyon TL gider ve yaklaşık 136 milyon 320 bin TL gelir fazlası açıkladı. Yalnızca dört büyük kulübe kesilen 123 milyon TL ceza, bu gelir fazlasının yaklaşık yüzde 90’ına denk geliyor.

Elbette buradan “TFF’nin gelir fazlasını bu dört kulübün cezaları oluşturdu” sonucu çıkarılamaz. Ancak bu karşılaştırma, cezaların ulaştığı büyüklüğü göstermeye yeter.

Yanlış anlaşılmasın; “Kulüplere ceza verilmesin” demiyorum. Disiplin olmazsa futbol yönetilemez. İhlal varsa yaptırımı da olmalıdır. Fakat cezanın amacı yalnızca para toplamak değil, yanlışı önlemek ve futbolu daha iyi hâle getirmek olmalıdır.

Bu nedenle Kulüpler Birliği, TFF yönetiminin ve Genel Kurul delegelerinin önüne somut bir düzenleme teklifi koymalıdır. Kulüplerden tahsil edilen ceza gelirlerinin nerede ve hangi ölçütlere göre kullanılacağı açık kurallara bağlanmalıdır.

PFDK tarafından kulüplere kesilen para cezaları, muhasebe bakımından TFF geliri olarak kaydedilse bile genel bütçe içinde kaybolmamalı; ayrı bir “Futbolun Geleceği Fonu”nda toplanmalıdır.

Bu kaynağın örneğin yüzde 50’si altyapı ve 23 yaş altı futbolcuların gelişimine, yüzde 30’u özellikle alt liglerdeki saha zeminlerinin iyileştirilmesine, yüzde 20’si ise taraftar eğitimi, aile tribünleri ve stat güvenliği projelerine ayrılabilir. Bu oranlar elbette değişebilir. Önemli olan, cezalardan elde edilen paranın yeniden futbola dönmesidir.

Altyapı payı ölçülebilir şartlara bağlanmalıdır. Akademiden yetişen oyunculara verilen süre, nitelikli antrenör istihdamı ile eğitim, beslenme, sağlık ve performans yatırımları bu şartlar arasında yer alabilir. Zemin payı ise proje karşılığında verilmelidir; hangi sahaya ne kadar harcandığı ve çalışmanın sonucu kamuoyuna açıklanmalıdır. Taraftar eğitimi için ayrılan kaynak da şiddetin, kötü tezahüratın ve saha olaylarının önlenmesine yönelik denetlenebilir projelerde kullanılmalıdır.

Tahsil edilen para, ceza kesilen kulübe kendiliğinden geri dönmemelidir. Aksi hâlde yaptırımın caydırıcılığı kalmaz. Bu para, bağımsız ve açık ölçütlerle bütün futbol ailesinin ortak ihtiyaçlarına dağıtılmalıdır.

TFF de her sezon sonunda ayrıntılı bir tablo yayımlamalıdır. Bu tabloda hangi kulüpten ne kadar para cezası tahsil edildiği, paranın hangi projelere aktarıldığı, kaç genç oyuncunun gelişimine katkı sağlandığı ve hangi sahaların futbol oynamaya uygun hâle getirildiği açıkça gösterilmelidir.

Böyle bir model için önce TFF bütçesinde ayrı bir hesap oluşturulabilir. Kalıcı güvence ise Genel Kurul kararıyla, ilgili talimatlarda yapılacak düzenlemelerle ve gerekiyorsa kanun değişikliğiyle sağlanabilir.

Kulüpler Birliği’nin tartışması gereken konu cezaların kaldırılması değil, cezalardan elde edilen paranın Türk futboluna nasıl geri döndürüleceğidir. Kulüplerin hatasından doğan para TFF’nin bütçesinde kaybolmasın; bir gencin önünü açsın, bir antrenörün yetişmesini sağlasın, futbol oynanamaz durumdaki bir sahayı ayağa kaldırsın.

Kötü tezahüratın, saha olayının veya talimat ihlalinin bedeli yeniden futbola dönsün.

TFF cezayı tahsil etsin; fakat o parayı futbolun geleceğine iade etsin.

Prof. Dr. Ömer DALMAN
22.08.2026