İnsan, kendini gerçekten duyabilmek için bazen dış dünyanın gürültüsünden uzaklaşmak zorunda kalır. Modern hayatın ardı arkası kesilmeyen uyaranları zihnimizi doldurur, iç sesimizi bastırır. Oysa kendini duymak, insanın kendi içine yaptığı bir yolculuktur; sessizlik de bu yolculukta ona eşlik eden en güvenilir rehberdir. Çünkü sessizlik bir boşluk değil, anlamların filizlenebileceği verimli bir alandır.
Gürültünün hiç eksik olmadığı bir çağda yaşıyoruz. Trafik, ekranlar, bildirimler ve bitmeyen sohbetler arasında kendimize ayıracak küçücük bir zaman bulmak bile zor. Böyle bir tempoda insan ne hissettiğini, ne istediğini, hatta kim olduğunu unutabiliyor. Kendimizi yeniden duyabilmek için önce sesimizi örten katmanları fark etmemiz gerek. Çoğu zaman bu katmanlar, farkında olmadan omuzlarımızda biriktirdiğimiz yüklerden oluşur.
Sessizlik, insanı kendisiyle karşı karşıya getiren bir ayna gibidir. Aynada gördüklerimiz her zaman hoşumuza gitmeyebilir; ama gerçek farkındalık çoğu kez tam da o rahatsız edici yerde başlar. Bir dağın zirvesinde, tenha bir sahilde ya da kapısını kapatıp tek başımıza kaldığımız bir odada sessizliğe kulak verebiliriz. Böyle anlarda duyduğumuz, başkalarının bizden bekledikleri değil, kendi öz benliğimizin sesidir.
Kendini duymak, aynı zamanda kendini dinlemeyi öğrenmektir. Pek çok insan konuşmayı bilir ama içinden geçenlere kulak vermekte zorlanır. Oysa iç sesimizi dinlemek, düşüncelerimizi yargılamadan gözlemlemekle mümkün olur. Sessizlikte beliren düşünceler, çoğu zaman bize en çok ihtiyaç duyduğumuz soruları hatırlatır. Bu soruların yanıtları dışarıda değil; içimizde, sessizliğin derinliklerinde saklıdır.
Sessizliğin insanı dönüştüren gücü, yüzyıllardır düşünürlere ve sanatçılara ilham veriyor. İnsan kendi içine döndüğünde, kalabalıklar arasında gözden kaçırdığı özünü yeniden fark edebiliyor. Sessizlik zihni sakinleştirirken ruha da iyi geliyor. Bu yüzden kendini gerçekten duymak isteyen herkes, gün içinde sessizliğe yer açmalı. Çünkü sessizlik bir lüks değil, ruhun ihtiyaçlarından biri.
Kısacası insan, kendini kalabalıkların ortasında değil, çoğu zaman sessizliğin içinde bulur. Dışarıdaki gürültü değil, içimizden gelen o sakin ses bize yol gösterir. Bugün telefonunuzu bir dakikalığına kenara bırakıp gözlerinizi kapatın; içinizde neler olup bittiğini dinleyin. Belki de uzun zamandır duymayı beklediğiniz şey, tam da o sessizlikte kendini belli edecektir.
Öğr. Gör. Ed. Yılmaz ÇAKMAK
TRABZON’DAN TÜM TÜRKİYE’YE
