Karar çıktı.
Süresiz nafaka bitti.
Bir dönem kapandı.
—
Uzun yıllardır sırtlarda bir yük.
Erkekler taşıdı.
Kimi zaman ömür boyu.
Kimi zaman ölüm gibi.
—
Boşanmak yeni bir başlangıç olmalı.
Ceza değil.
İntikam değil.
Ama öyle oluyor muydu?
Hayır.
—
Bazıları anladı sistemi.
Boşandı.
Nafaka bağlattı.
Sonra oturdu.
Kazandı.
Haksız mı?
Adil mi?
—
Çocuklar var.
Onlar ayrı.
Onlar masum.
Ama yetişkinler?
Yetişkinler oyun oynuyor.
—
Mahkeme gördü.
Ve dur dedi.
Sınırsız olan hiçbir şey adil olamaz.
Ne nafaka.
Ne güç.
Ne özgürlük.
—
Şimdi ne olacak?
Süre gelecek.
Hesap gelecek.
Gerçek ihtiyaç konuşacak.
Evlilik süresi konuşacak.
Adalet konuşacak.
—
Ama bir soru var.
Herkes için adil mi?
Bazıları kaybedecek.
Bazıları kazanacak.
Mağduriyetler değişecek.
Yer değiştirecek.
—
Kim bilir?
Zaman gösterecek.
Hukuk hayata dokunmalı.
Hayat acı.
Hayat gerçek.
—
En büyük adalet.
En zor vedalarda gizli.
Bitti.
Ama bitmedi.
İşte bu yüzden.

Öğr. Gör. Ed. Yılmaz ÇAKMAK